Eifelrit 06-07-08 vertrek 08.00 uur (nóg geen verslag, zal ik dan maar weer?)

Twaalf Apostelen maken zich op om onder leiding van Appele-Sidarow de geboorteplaats van de moeder van de Vader des Vaderlands (Juliana van Stolberg) met een bezoek te vereren. Hadden ze gedacht. Het eerste slachtoffer valt al op de De Donckstraat: René zijn gloedjenieuwe BMW (mijn sleutel begrijpt me niet) geeft er de brui aan en hij mag bij Carolien gaan uithuilen (of die hem wél begrijpt weet zelfs Lennard niet).

Verder met z'n elven. Na zowat 'n uur van de Autobahn af, de wildernis in, voor het betere rem-, schakel- en stuurwerk. Totdat de natuurlijke Lauf der Dinge tot een rookpauze noopt. Iemand klaagt (we zitten niet op elfenbankjes) over "pijn aan m'n gat", ik weet niet meer precies wie maar ze luistert naar de naam Fabiola. Soit.

We geraken tot in Kreuzberg (niet: Berlin) en, zeer toepasselijk, Scheuren. Na de Jägerschnitzel gooit ook Jos de handdoek in de ring. Agatha Christie heeft daar een mooi boek over geschreven, dat ik allen kan aanraden: "And Then There Were None" (Tien kleine Nikkertjes, heet dat, minder politiek correct, in het Nederlands). Dit wordt een afvalrace, vrees ik. Maar het gaat wonderbaarlijk goed, tot in de buurt van Grathem waar een Groot Schisma de groep verdeelt in 2 x vijf motoren.

De éne helft gaat op 'n terrasje effekes uitpuffen (met of zonder toebac), de rest demonstreert een pijnlijk gebrek aan discipline en mot zoë vlot as mar kan nao de kerremes toe. Zijn wij een motorclub of een zuipclub?

Jaques, bedankt.

Sjef