Ondanks dat de naam anders doet vermoeden was de snertrit (althans volgens de meelopers meerijders) geenszins een snertrit. Ten eerste omdat er geen snert was, ten 2^e omdat het een leuke rit was. (snapt u het nog?)

15 motoren stonden te trappelen van ongeduld om op een van de mooiere nazomerdagen van start te gaan. 235 km rondom Venlo stond op het programma (Een rit door enkele ingewijden begin dit jaar ingewijd…..). De rit, "geleend" van een cluppie uit het Venraaise, was op indrukwekkende wijze zo aangepast dat het (bijna) niemand opviel dat de voorrijder zich er op een gemakkelijke manier vanaf had gemaakt. But who gives a shit, als het maar mooi rijden is! En dat was het, al zeg ik het zelf. (de oplettende lezer zal inmiddels door hebben dat de schrijver van dit stukje en de uitzetter voorrijder één en dezelfde persoon zijn)

Om 10 uur zou het vertreksein gegeven worden. Onvoorziene omstandigheden zorgden er voor dat we pas 10 minuten later konden vertrekken. Mijn welgemeende excuses hiervoor. Een geluk bij dit ongeluk was dat Peter T. nog net meekon. Hadden we hem bijna gemist!

Ook aspirant lid Tim was van de partij met zijn Suzuki 500. Van horen zeggen had hij geen problemen met het tempo. Respect! Die mag dus wel lid worden, als hij tenminste niet meer de opmerking wil maken dat "er wel veel ouderen bij zitten". Tja, de crisis beperkt zich niet alleen in de financiële wereld. Mc Matou snakt al jaren naar wat jongs J (mechjes ook natuurlijk)

O ja, de rit… nou die was mooi (of had ik dat al gezegd?) Via Griendsveen, Helenaveen, Neerkant, Heibloem en Kelpen-Olper ging het richting Roermond om vervolgens bij Vlodrop de grens te passeren. Na een uurtje rijden waren we al een keer gestopt om de rokers een plezier te doen, maar met maar twee rokers in de groep moeten we dat ook maar afschaffen dan kunnen we tenminste doen waar we voor gekomen zijn: motorrijden!

Tegen half 1 overstemde het geluid van een rommelende maag het geluid van de uitlaat en werd een eetgelegenheid gezocht. In Duitsland hoef je dan niet lang te zoeken en al gauw werd een perfect restaurant gevonden. Grote schnitzels met friet en voor sommigen een soepje zorgden er voor dat iedereen met een voldaan gevoel de route weer op kon pikken. Via Schwalmtal ging het naar Nettetal, Wankum en Auwel-Holt om vervolgens bij Arcen de grens te passeren. Via Venray en nog wat binnendoor weggetjes ging het terug naar Sevenum, waarmee we het rondje Venlo kompleet maakten. 

Een leuke dag met mooi weer en een grote opkomst, wat wil je nog meer!!