Voordat we weg gingen kwam het slechte nieuws dat Con ziek was. Nadat iedereen op de hoogte was van zijn situatie konden we vertrekken naar Bad Brückenau. In twee groepen uiteraard. Alles met een duo bij elkaar zodat bij een stop de megjes lekker met elkaar konden bijkletsen over borduren, koken en poetsen en wij tenminste rustig over motors konden praten. Toch prima geregeld.

Met het weer dat we verdienden gingen we op pad en de komende drie dagen zou het prachtig weer blijven. Pas op de laatste dag met naar huis rijden was het regenachtig, tot hoosbuien toe. Maar dat verdien je als je de autoweg verkiest boven een mooie binnendoor route.(Jammer voor groep een) 

Op de eerste dag waren wij rond vijf uur bij het hotel en de tweede groep een klein uurtje later. Al hun spoorzoekers waren blijkbaar dusdanig het spoor bijster dat ze volgens hun wegwijsmiep steeds terug moesten naar de autobaan. Wij reden via de ouderwetse kaart met een klein beetje back up meteen goed en ondertussen mooi alle omleidingen omzeilend. Bij het hotel alle motoren in de garageboxen persen en naar de kamer. Ondertussen was Gert ook al gearriveerd, zodat het volk van dag een bijna kompleet was.

Om acht uur lekker eten en daarna snel weer naar buiten voor biertjes en ander lekker nat. Rond half elf kwam Manfred ook nog de rust in het dorp verstoren met een blérende jap. Die avond werden we volgens ons een beetje vroeg naar bed gestuurd door de bardame maar de volgende ochtend kwam dat toch wel goed uit. De tweede dag gingen we touren door de Rhön. Wij weer met de duo's voor het eerst genoemde gemak.

Een mooie route volgde en om elf uur de eerste koffie. Daarna gingen we naar point alfa. Dit is nog een stukje oude grens tussen de oude DDR en West Duitsland. Nadat we daar eens goed hadden rond gekeken gingen we weer terug naar de route om onze weg te vervolgen. Bij Heringen kwamen we langs de zoutgroeves, dit was te zien aan de enorme bergen restafval die daar lagen.

Het hoogste punt van de route kwam nog net door Eisennach een stad uit het voormalige DDR. Prachtige gebouwen te zien langs de route (tenminste als je ze wil zien). Weer terug naar onderen via de Hochrhönstrasse waar het prachtig rijden en kijken was. Terug bij het hotel was de rest ook al aangekomen zodat we nu kompleet waren.

Wel werd ik uit gemaakt voor ouwe lul omdat er dus een stukje cultuur in de route zat.  De avond werd het zelfde ingevuld als de eerste maar dan wat langer.De volgende morgen gingen er een aantal mensen niet mee rijden om eens lekker uit te rusten of te wandelen of bij te komen van de schijterij. Zodoende konden we alles in een groep duwen en gingen in de Spessart rijden. Na een vlot en leuk eerste uur moest Toets dringend tanken. Zijn soes had de peut al bijna op terwijl ikzelf eerder zin had in een bak koffie.

Na de lekkerste(??????) koffie van het hele weekend ging het weer verder op de route. Maar dit werd later een beetje lastig want ze hadden die nacht alle wegen een beetje verlegd zodat het een beetje een puzzeltocht werd. Maar aangezien in Duitsland alle wegen mooi zijn voor motorrijders was dit nog niet zo'n probleem. Wel voor een paar Duitsers aan een doodlopende weg. 

Na het middageten en een dreigende lucht (viel niks uit) ging het verder de Spessart in en voor we het wisten was het weer tijd voor koffie. Na de koffie had onze navigator het goede spoor weer teruggevonden en met een vette grijns op ieders gezicht konden we anderhalf uur later stoppen bij een tankstation. Tanken, peuk, sterk verhaal en terug naar hotel . Prima route gereden. Die avond weer het zelfde ritueel. Alleen ging sneeuwwitje met een kabouter naar bed (alleen voor insiders).

De volgende dag bleek het goed weer op te zijn dus kwam het goed uit dat we weer naar huis gingen. De eerste groep (zonder duo) verkoos de autoweg boven de binnendoor route met een flinke hoosbui als beloning. Wij gingen binnendoor (soms letterlijk) via een mooie route. De regen bleef beperkt tot wat miezer maar uiteraard waren wel overal de wegen nat. Maar na enige gewenning werd er toch lekker doorgereden. Vanaf Koblenz gingen wij ook de autoweg op en daar werd het zelfs nog droog ook.

Om zes uur reden we Serum weer binnen en de andere groep een kwartiertje later ook. Zij hadden veel problemen gehad met een paar Honda's. Dit zullen volgend jaar dan ook wel BMW's worden.

Kortom een prima weekend gelukkig zonder gekke dingen. Goed weer en en goed hotel met goei eten en goede kamers. Voor diegene op een kamer op de zonkant iets aan de warme kant maar dan hadden ze de verwarming maar moeten dicht draaien en de raam open zetten..Even nagenieten van dit weekend en dan op naar het volgende pinksterweekend. Hopelijk bij Toets en Angela. Met snitsels als deurmatten .